چقدر …
چقدر بعضی وقتها احساس میکنی تنهایی
چقدر بعضی وقتها غصه از دست دادن چیزهایی رو میخوری که تاثیر مهمی دارند اما تو برای به دست نیاوردنشون قطعا مقصر نیستی
چقدر این زندگی سخته
چقدر میخوای و نمیشه و این دنیای لعنتی باهات نمیسازه
چقدر بعضی وقتها از عاقبتت میترسی
چقدر بعضی وقتها بغض توی گلوت اینقدر میمونه که نمیدونی با چی باید ردش کنی
چقدر بعضی وقتها در اوج شلوغی احساس میکنی خیلی تنهایی
خیلی …
زهرا شجاع رضوی گفته است :
سلام
چقدر غمگین . آدم گریه اش میگیره.
بهتون توصیه میکنم برای شاد شدن یه سری به آلبوم عکسای دوران دانشجویی بندازین و اگه حالتون خیلی بده فیلم جشن فارغ التحصیلی رو ببینید اینقدر میخندید که تمام غصه هاتونو فراموش میکنین .
خرداد ۶م, ۱۳۸۹ در ۶:۴۶ ق.ظ
حسام گفته است :
منم تا حدودی حس و حال تو رو دارم مصطفی جان اما چاره چیه؟
باید با روزگار بسازیم تا اونم با ما بسازه
در ضمن یادت باشه با همراه اول هیچ کس تنها نیست
خرداد ۶م, ۱۳۸۹ در ۱۱:۲۴ ب.ظ