دست نوشته های خودم

همه درددلها ، حرفها و یادداشتهای خودم …
دیدار با معلم عشق ، بعد از ۲۲ سال
نویسنده:
۱۵ مهر ۹۰

چند هفته پیش ، فرصتی دست داد ، تا سفر کوتاهی به یزد داشته باشم. شهری که در آن متولد شدم و دوره تحصیلات ابتدایی هم در آنجا بودم. مدتی قبل تر از این سفر ، ۲ تا از همکلاسی های خودم رو با کمک فیس بوک پیدا کردم. محمد و حمید ، هر دو از دانش آموزان نخبه کشور هستند و الان هم در جایگاه خوب و موفقی هستند. (آرزو میکنم روزهای بهتری پیش رو داشته باشند)

از حمید ، آدرس چند سال پیش آقای بهاریه ، معلم کلاس اول خودم رو گرفته بودم. با خودم فکر میکردم میشه  ایشون رو راحت پیدا کرد . بعد از اینکه به یزد رسیدیم ، برنامه ریزی کردیم و یک روز رو رفتیم به دنبال ایشون. پدر هم همراهی میکردند من رو. سوغات ناچیزی هم با خودمون برده بودیم که صرفا دست خالی نباشیم. حدود ۴ ۵ ساعتی طول کشید ، خیابان های یزد رو طی کردیم ، کلی مدرسه و اداره آموزش پرورش رو گشتیم و سرانجام ایشون رو پیدا کردیم ! جالب این بود که من صدای ایشون رو از تو راهرو شنیدم و مطمین شدم که استاد رو یافته ایم !

طفلک استاد بعد از دیدن ما ، ما رو نشناختند ، و پدرم هم کمی سربه سرشون گذاشتند ، اما بعد از شنیدن اسم من ، بلافاصله من رو شناختند !! و گفتند آقای محمدرضا فلاح !! ردیف دوم ، سمت راست !!!!!!!!  گویی همین دیروز بوده است ! متعجب گفتم بله استاد !  و دست استاد رو بوسیدم و ایشون هم سعی کرد نزاره و بعدش هم چند ثانیه ای نگاه کردند و خلاصه وضعیتی بود !! یکی از همکاران استاد هم اشکشون دراومده بود و احساساتی شده بود شدید !!! در حدی که گفت: ای کاش دوربین ها اینجا بودند !! ( نردیک بود بزنم زیر خنده از حرف این بنده خدا !! )

یک ساعتی رو در خدمت استاد بودیم ، استاد یکی دوباری از من پرسیدند ، خیلی پیر شدم نه ؟ عرض کردم خیر ، فقط رنگش سفید شده … از خاطرات بسیاری استاد گفتند و منم یکی دو تایی رو گفتم از دوره تحصیل با ایشون و البته گفتم که روز اول هم شعری برامون خوندید و ما رو بردید سر کلاس به همراه کمی حرکات موزون که در همین لحظه استاد بلافاصله شعر رو با صدای بلند خوندند.

حس خوبی بود ، دیدن استادی بعد از سالها ، موهای سپید استاد ، و خنده از ته دل او، خیلی لذت بخش بود.

تو این سفر حمید رو فرصت نشد ببینم ، اما یک بعدازظهر به یاد ماندنی با محمد داشتم که با هم به مدرسه دوران دبستانمون رفتیم و بعدش هم به کافی شاپ باغ دولت آباد یزد رفتیم ( که انصافا خیلی هم بهش رسیدن)، که یک مکان بسیار زیبا و تاریخی هست رفتیم. دست محمد عزیز درد نکنه 🙂

چند تا عکس گذاشتم تو فیس بوک برای این دیدار 🙂 ( اینجا )

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

6 پیام برای دیدار با معلم عشق ، بعد از ۲۲ سال

  1. امین گفت:

    ایول! خیلی خوب بود 🙂

  2. zizou گفت:

    سلام
    خیلی باحال بود
    کاش من هم به عنوان یه دوربین زنده! 🙂 اونجا بودم

    میگم منم خیلی دلم میخواد همین کار رو بکنم ایشالله ددی برام ام.وی.ام بخره میرم دنبال معلم کلاس اولم
    P:

  3. حمید صالحی گفت:

    سلام
    شرمنده که نشد باشم… کاش منم بودم اونجا… البته من دوسال پیش استاد بهاریه رو دیده بودن و نظیر همین صحنه ها کم و بیش اتفاق افتاد…
    شاد باشی
    حمید

  4. مجی گفت:

    سلام
    ایول خیلی با حال بود
    میگما راستی دست نوشتنتون خوبه ها!!!!
    حیفه اگه ننویسید
    اگه یه شرح حال باحال دارین بفرستین شاید بتونم بدم کسی یه فیلم کوتاهش کنه

    موفق و شادکام باشید
    مجی(SAMeT)

  5. سیدناصر گفت:

    کار خوبی کردی برادر

  6. روح الله عرب گفت:

    سلام چه جالب. معلم کلاس اول من هم اقای بهاریه بودند. می تونید بگین ایشون الان کجا فعالند؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *