دست نوشته های خودم

همه درددلها ، حرفها و یادداشتهای خودم …

۶۰ مین سالگرد دولت چین !

نویسنده:
۱۳ مهر ۸۸

چند وقت پیش مطلبی با عنوان چینی ها و جشنی دیگر نوشته بودم که عکسهایی از سایت بوستون هم توش گذاشتم که در واقع آماده شدن چینی ها برای جشن ۶۰ سالگی دولتشون بود.

اون جشن مثل همه کارهای چینی ها طبق نظم و انظباطشون انجام شد و بسیار هم با کیفیت بود. عکسهای زیر همگی از سایت بوستون هستند. برای دیدن عکسهای سایت باید روشون کلیک کنید. مطالب قبلی و بعدی هم به همین نحو هستند !

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

         دست نوشته

         , , ,

چینی ها و جشنی دیگر !!

نویسنده:
۲۸ شهریور ۸۸

مردم چین یا شاید بهتره بگیم دولت چین در حال آماده شدن و تدارکات برای یک جشن دیگر با عنوان سالگرد ۶۰ سالگی دولت خلق چین هستند !! تصاویر زیر از سایت بوستون (دیدن تصاویر قبلی بوستون در این وبلاگ) گرفته شدن و البته طبق چیزهایی که من خوندم ، ظاهرا قراره در هر استانی یک سری مراسم خاص انجام بشه تا هم جشن در همه استانها برگزار بشه و هم اینکه بر اساس فرهنگ اون منطقه برنامه ها جذاب تر باشه !

پی نوشت : چند روز قبل مطلبی رو با عنوان جامعه بدون جشن و … نوشتم که نظراتی رو داشته ، خوشحال میشم شما هم نظراتتون رو بیان کنین.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

         دست نوشته

         , , ,

جامعه ای بدون جشن و مردم غم زده !

نویسنده:
۲۲ شهریور ۸۸

داشتم عکسای جدید سایت بوستون رو میدیدم (بوستون رو قبلا اینجا معرفی کردم) ، عکسهایی رو دیدم مربوط به آلبوم یکی از جشنهای معروف مردم هندوستان !!!! چند وقت قبلش هم عکسهای مربوط به مسابقات گاوبازی در اسپانیا !! و قبل تر از اون مراسمی در انگلیس و و و و و !!!

برای لحظاتی به این فکر فرو رفتم که توی یک کشوری که بیش از ۵۰۰۰ سال قدمت داره ، چرا هیچ جشن و مراسمی برگزار نمیشه!!  آخه سخته واسه آدم که توی هندوستان جشنی با این شکوه و به اون سادگی برگزار بشه و مردمش از ته دل بخندند اما اینجا و با این همه دب دبه و ادعا و حکومت دینی و … هیچ وقت مردم با هم نخندند !! شما واقعا روزی رو یادتون هست که همه با هم و دست جمعی در شهری یا … بخندند و روزی رو خوش سپری کنند !؟!؟ منظورم از جشن ، مراسم شادیه که بدون دردسر برگزار بشه و همه مردم به نوعی حضور خودشون رو در اون مراسم مفید و لذت بخش بدونن و درواقع با شرکت در اون هم روزی رو شاد باشند و هم اینکه به گذشتشون افتخار کنند.

یادمه قدیمی تر ها که اتفاقا یزدی هم بودند تعریف می کردند که ۴۰ ۵۰ سال قبل هنوز مراسمی اگر چه باشکوه نبوده اما هر ساله در بعضی از ماه ها انجام می شده. مثلا مهر ماه یا اردیبهشت و …

متاسفانه الان هیچ برنامه شادی در تقویم کشورمون وجود نداره و این دلمردگی و ناراحتی بارزی که از چهره همه مردم دیده میشه شاید به خاطر همین مساله هست ! برنامه هایی هم که وجود داره همه یا به ضد دینی بودن یا به ضد عرف بودن محکوم میشن. (البته واقعا گاهی هم هست و عده ای سو استفاده می کنند ) مثل چهار شنبه سوری که بی سر و سامان ترین مراسم در دنیا هست که هیچ کس کنترلی روش نداره و فرصتیه برای اینکه پلیس ایران بی کلاس بودن خودش رو نشون بده و عده ای از مردم عقده ای هم خودشون را با تخریب اعصاب مردم تخلیه کنن !!

در حالی که اگر مسوولین کشور ما ( که به هیچ چیز شاد و مردم پسندی اعتقاد ندارند ) این تهدید رو تبدیل به فرصت می کردند ، اونوقت میتونستن بسیار از مزایای اون استفاده کنند. افسوس از همه تهدیدهایی که تهدید می مونن و هرگز به فرصت تبدیل نمیشن !

و البته چهارشنبه سوری ، مشت نمونه خروار است.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

         دست نوشته

         , , , , ,