دست نوشته های خودم

همه درددلها ، حرفها و یادداشتهای خودم …

اولین استادیوم و تماشای زنده فوتبال

نویسنده:
۲۲ آذر ۹۶

سالها پیش که هنوز یزد زندگی میکردیم، یک بار به طور اتفاقی و کاملا بدون هماهنگ قبلی، بابا بهم خبر داد که امروز عصر قراره بریم استادیوم و فوتبال ببینیم. حتما از مطالب قبلی که نوشتم متوجه شدید که من علاقه مند به فوتبال هستم و این علاقه رو از پدر عزیز به ارث بردم و البته این رو هم باید بگم که بابام از زمانی که جوان بودند در مشهد به اتفاق دوستان تیمی داشتند که به اسم شهباز معروف بود و مدتها در زمین چمن پارک ملت بازی میکردند. از طریق ایشون هم من با فوتبال آشنا شدم و بسیار علاقه مند و البته بر خلاف ایشون و عموها که هوادار استقلال هستند، من به سبب دوستی زیاد با پسرخاله ها و البته قهرمانی های تیم پرسپولیس در اون دوران، علاقه مند و عاشق پرسپولیس شده بودم.

اونروز بابا صبح بهم گفت که عصر میریم استادیوم و مصطفی ۷ ساله در انتظار دیدن اولین استادیوم عمرش به سر میبرد. ماجرا از این قرار بود که تیم پرسپولیس به یزد میومد تا با تیم استقامت یزد یه مسابقه دوستانه در جهت کمکهای عام المنفعه برگزار کنه. (اینو مطمئن نیستم ولی یادم هست که بازی کاملا دوستانه بود) ما بر اساس اونچه که من به یاد دارم کم کم به استادیوم نزدیک میشدیم. در همین حین چراغهای استادیوم (که البته خاموش بود) رو بابا بهم نشون داد و من با دهان باز و در بهت داشتم نگاه میکردم و چایگاه تماشاگرا رو هم نشون داد بهم.

از اونجایی که خیلی با برنامه ریزی قبلی رفته بودیم، نه بلیط داشتیم نه امکان ورود به اونجا !! که از قضا مسوول نیروی انتظامی استادیوم، دوست صمیمی بابا بود و ما تونستیم با موتور بابا به داخل استادیوم بریم ! و در جایگاه VIP نشستیم !! (کاملا پارتی بازی) البته جایگاه وی آی پی صندلی فلزی یا همچین چیزی بود و فقط فرقش همین بود و تفاوت خاص دیگه ای نداشت. ولی ویوو بهتری به نسبت بقیه مردم داشتیم.

من با شوق وصف ناشدنی، پروین (که هم مربی پرسپولیس بود هم مربی تیم ملی)، فرشاد پیوس و خیلی از ستاره های اون موقع پرسپولیس که گاهی توی تلویزین اسمشون رو میشنیدم رو از نزدیک دیدم. بازی نیمه اول ۲-۰ به سود پرپسولیس تموم شد و استادیوم اینقدر مجهز بود که بازیکنها به جای رفتن به رختکن وسط زمین و روی چمن نشستند. نیمه دوم تیم یزد بهتر بازی کرد و یک گل زد و البته یک گل هم خورد. در نهایت بازی با حساب ۳-۱ تموم شد و من در اوج خوشحالی و شعف استادیوم رو ترک کردم و تا صبح نخوابیدم. بعدا علی پروین بازیکن تیم استقامت یزد که گل زده بود رو به تیم ملی هم دعوت کرد که نمیدونم چی شد سرنوشتش.

قطعا دفعات بعدی که رفتیم استادیوم هم خاطره انگیز بود ولی این بازی یه خاطره خاص و فراموش نشدنی برای من هست و خواهد بود.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

         خاطره , دست نوشته , ورزشی

         , , , , ,

مثلا داربی !

نویسنده:
۱۵ بهمن ۸۸

دیروز بازی تیم های استقلال و پرسپولیس رو بازم مثل همه سالهای قبل دیدم. یعنی از سر بیخیالی و تنها دقایقی از بازی رو.از دقیقه ۷۰ به بعد. نکته ای که بعد از باری برام جالب بود این بود که بی کیفیت بازی کردن این دو تیم در طی این سالها همه انگیزه های کودکی من و همسالان من رو که زمانی برای این دو تیم خیلی سر و دست میشکستیم از بین برده بود. دیروز با حمید و فواد و یکی دو تای دیگه صحبت کردم ! هیچ احساسی از باختن تیم محبوبشون نداشتند ! منم اصلا شادی خاصی نداشتم !

نکته ای که باعث شد بخام پست بزارم ، این بود که این بازی اصلا شباهتی به داربی نداشت ! تماشاگرانی که مثل همیشه نبودند ! کیفیت بازی بسیار بد بود ! تو مایه های فجر لرستان و شاهین رفسنجان ! داوری پر از استرس ! مربیان جو گیر ! دور زمین هم یک میلیون انسان در حال حرکت بودند و خلاصه شما این بازی رو نمیتونین با الکلاسیکو مقایسه کنید. منظورم اینه که اگر به میزان فاصله فوتبال ما و اسپانیا رو در نظر بگیرید و همینطور میزان فاصله الکاسیکو و این بازی رو در نظر بگیرید ، باز هم این بازی در حد خودش نبوده و نیست.

نکات جالب دیگه این مسابقه ، شوت بسیار زیبای کریم باقری بود که گل دوم پرسپولیس در دقیقه ۸۷ و در سن ۳۷ سالگی به ثمر رسوند.

شرح خلاصه ای از بازی به نقل از خبر آنلاین :

در این مسابقه که به داوری مظفری زاده برگزار شد، ابتدا فرهاد مجیدی در دقیقه ۱۶ برای استقلال گلزنی کرد اما در ادامه نوروزی در دقیقه ۳۴ برای پرسپولیس گلزنی کرد و بازی را به تساوی کشاند.

در نیمه دوم با وجود فرصت های مسلم گل که یک بار آنها توسط دروازه بانان دوتیم یعنی حقیقی و طالب لو مهار شد و یک فرصت دیگر که با بی دقتی مهاجمان پرسپولیس از دست رفت، بازی این دو تیم تا دقیقه ۸۶ همچنان مساوی بود ولی در این دقیقه از بازی کریم باقری با یک شوت راه دور از پشت محوطه ۱۸ قدم دروازه طالب لو را گشود. این بازی در نهایت با برتری دو بر یک تیم پرسپولیس پایان یافت تا شهرآورد پایتخت پس از ۶ مساوی پیاپی برنده داشته باشد.

از حاشیه های جالب بازی تاکید عادل فرودسی پور، گزارشگر بازی مبنی بر برد قطعی یکی از دو تیم  و اشک های علی دایی سرمربی پرسپولیس پس از به صدا درآمدن سوت پایان بازی بود. علی دایی در اولین اظهارات پس از پایان بازی پیروزی تیم خود را مدیون فاطمه زهرا(س) دانست.

عکسها از سایت تبیان

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

         دست نوشته , ورزشی

         , , ,